Πως νιώθεις όταν η μητρότητα στέκεται εμπόδιο στην καριέρα σου; Ωραία ερώτηση!Ποια καριέρα; Ας γελάσω! Στην χώρα μας η μητρότητα στέκεται τις περισσότερες φορές εμπόδιο στην ίδια την εργασία. Και μετά όλοι αναρωτιούνται γιατί οι γυναίκες αφοσιώνουν τόσο χρόνο σε σπουδές και εργασία και καθυστερούν να βιώσουν την μητρότητα. Μήπως επειδή ακούγοντας από εδώ και από εκεί εμπειρίες απείρου κάλλους άλλων μαμάδων και την κατάληξη που είχαν τα επαγγελματικά τους πλάνα, συνειδητοποιούν πως το να γίνουν μητέρες ίσως να σημαίνει και το δικό τους εργασιακό τέλμα;
Κάποιες από εμάς αποζητούν εξαρχής να καταξιωθούν μέσα από την επαγγελματική τους σταδιοδρομία και η αλήθεια είναι πως η δική μου πραγματικότητα με πείθει καθημερινά πως το να μπορείς να συνδυάσεις αρμονικά τον σημαντικό σου ρόλο ως μητέρα και σύζυγος δεν αφήνει πολλά περιθώρια στο να μπορείς να αγγίζεις την κορυφή και στην επαγγελματική σου ζωή. Με λίγα λόγια είναι για μένα ξεκάθαρο πως όλα μπορεί να γίνουν αλλά να γίνουν όλα αυτά όπως τα επιθυμείς μάλλον είναι ακατόρθωτο μέσα σε μια μέρα που έχει μόλις εικοσιτέσσερις ώρες. Φυσικά, η υποστήριξη από άλλα άτομα στο περιβάλλον σου και οι οικονομικές συνθήκες διαβίωσης της οικογένειας συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό ώστε να μπορεί μια μητέρα να αφιερώνει τον χρόνο που επιθυμεί στον επαγγελματικό τομέα. Ωστόσο, ο ποιοτικός χρόνος που χρειάζεται να αφιερώσεις στην οικογένεια και τον σύζυγο σου είναι κάτι που κανένας άλλος εκτός από σένα δεν μπορεί να προσφέρει.
Αυτή η σκληρή πραγματικότητα της σύγχρονης μητέρας συχνά την οδηγεί να επιλέξει να αφήσει την εργασία ώστε να αφοσιωθεί στην οικογένεια ή να συμβιβαστεί να κάνει επαγγελματικά κάτι στο οποίο μπορεί να ανταπεξέλθει ή κάτι που η ίδια η εργασιακή αγορά της προσφέρει την δυνατότητα να κάνει. Ότι κι αν επιλέξει μια γυναίκα είναι πολύ δύσκολο. Κανένας από αυτούς τους δρόμους δεν προσφέρει στην μητέρα την ικανοποίηση που χρειάζεται να νιώθει ώστε να είναι καλά με τον εαυτό της και να μην αισθάνεται ότι ακυρώνει τις σπουδές και την επαγγελματική της εξέλιξη.
Από όλα αυτά ωστόσο, νομίζω ότι το πιο λυπηρό που έχω ακούσει από άλλες μαμάδες είναι πως τελικά αναγκάζονται να εργάζονται μόνο για βιοποριστικούς λόγους και δεν εισπράττουν την παραμικρή ευχαρίστηση από αυτό που κάνουν. Αυτή η διεκπεραιωτική εργασία τους προσφέρει μόνο τα χρήματα που χρειάζονται με βάση τον προϋπολογισμό της οικογένειας και όλα τελειώνουν εκεί. Κάποια μανούλα μπορεί να νιώθει ότι διοχετεύει αλλού την δημιουργικότητα της και να αισθάνεται ότι φορτίζει τις μπαταρίες της από το υπόλοιπο μισό της μέρας της που συμβαίνουν τα πιο σημαντικά για την ζωή της πράγματα. Αυτή η μανούλα μπορεί πράγματι να νιώθει καλά και καλώς το επιλέγει.
Όλες οι υπόλοιπες μητέρες που οραματίστηκαν κάτι διαφορετικό στη ζωή τους και που η αυτονομία τους ήταν πάντα βασικός στόχος στη ζωή τους, παίρνοντας μόνο επιλογές που τις βολεύουν αλλά ταυτόχρονα τις καταπιέζουν, είναι βέβαιο πως αν οι ίδιες δεν φτάσουν κάποια στιγμή σε τέλμα, θα είναι τα παιδιά τους αυτά που θα επωμιστούν στο τέλος τις δικές τους ανασφάλειες. Ανασφάλειες που αναπόφευκτα θα έχουν προκύψει από τις τόσες ανεκπλήρωτες ευχές τους για κάτι που τους ανήκει και δεν είναι άλλο από το δικαίωμα να νιώθουν πως ολοκληρώνονται και μέσα από την απασχόληση τους.
Θυμάμαι τον πατέρα μου να μου μιλά συχνά για την σημασία της αυτονομίας που αυτή έχει στη ζωή μιας γυναίκας και την σημασία του να μπορεί να στέκεται η ίδια στα πόδια της. Δεν θυμάμαι όμως ποτέ να μου είπε όσο εγώ προχωρούσα προς αυτή την κατεύθυνση ότι η αυτονομία μας ως γυναίκες δεν εξαρτάται μόνο από τις επιλογές μας αλλά και από τις εργασιακές συνθήκες που επικρατούν και από την τάση της εργασιακής αγοράς να θεωρεί πως μια μητέρα είναι λιγότερο παραγωγική απ΄ότι όλες οι υπόλοιπες γυναίκες που δεν έχουν τέτοιου είδους δεσμεύσεις.
Η ίδια όμως εργασιακή αγορά ξεχνά πόσο πιο δημιουργική μπορεί να είναι μια τέτοια γυναίκα της οποίας η καθημερινότητα την βοηθά να αποκτά και να βελτιώνει άπειρες δεξιότητες. Η ίδια επίσης εργασιακή αγορά ξεχνά πόσο σημαντική είναι η απασχόληση για μια μητέρα και πόσο συγκεντρωμένη μπορεί να είναι σε αυτήν καθώς δεν νιώθει ότι όλα είναι λυμμένα για εκείνη και δεν εργάζεται μόνο για τον εαυτό της. Μια μητέρα μένει προσηλωμένη στους στόχους της ακριβώς επειδή κάθε ένας από αυτούς φέρει και ένα κόστος το οποίο ξέρει ότι θα επωμιστεί. Η εργαζόμενη μητέρα είναι συνειδητοποιημένη για όσα επιλέγει και δεν έχει το περιθώριο να δοκιμάσει. Πρέπει απλώς να τα καταφέρνει καθημερινά και με όλα.
Μπορώ να γράψω χίλιους δυο άλλους λόγους για τους οποίους η μητέρα δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται διαφορετικά από τους υπόλοιπους εργαζόμενους στον επαγγελματικό χώρο. Η πραγματικότητα όμως είναι μία. Το γεγονός ότι είμαστε μητέρες μας βάζει συχνά τελευταίες στην σειρά προτίμησης. Το ερώτημα είναι εμείς τι κάνουμε;
Για όλες εσάς που δεν θέλετε να εγκαταλείψετε αυτά για τα οποία με κόπο και θυσίες παλέψατε, μην το βάζετε κάτω! Κάθε τέλμα στη ζωή ίσως να είναι απλώς μια ένδειξη ότι πρέπει να αλλάξετε πλεύση. Ο Αριστοτέλης είχε πει πως όταν δεν μπορείς να αλλάξεις τον άνεμο,ρυθμίζεις τα πανιά. Τον προορισμό του ταξιδιού αυτού όμως πρέπει να τον επιλέγεις εσύ!Δεν έχει νόημα να ταξιδεύεις προς μια κατεύθυνση που δεν σου δίνει το περιθώριο να ακολουθήσεις τα “θέλω” σου. Συμβιβασμούς κάνουμε όλες μας ως μητέρες. Είναι και αυτό αναγκαίο. Δεν μπορώ να το αρνηθώ. Ας είναι πάντα όμως οι συμβιβασμοί σου ένα βήμα πίσω για να πας ένα βήμα μπροστά κι όχι ένα βήμα πιο κοντά στη στιγμή που απλώς θα σκύψεις το κεφάλι και θα δεχτείς ότι απομένει διαθέσιμο για σένα, μόνο και μόνο επειδή ήθελες να ζήσεις έναν από τους πιο όμορφους ρόλους της ζωής σου, την μητρότητα!
